Meestal vond ik de waarschuwingen op de radio (en van mijn moeder…) wat overdreven omtrent de gladheid. Ik bedoel, er wordt toch gestrooid enzo? En zeker op de tijd dat ik naar het werk rij (kwart over 11) is alles weer verdwenen. Dacht ik.
Afgelopen dinsdag reed ik zoals gebruikelijk met een lekker muziekje aan naar mijn werk en toen ik ongeveer vijf minuten op de snelweg reed, reed ik achter een busje. Dat busje moest remmen waarop ik ook remde en toen ging het onmiddelijk mis. De auto begon enorm te slingeren en vrij snel daarna over de snelweg te tollen. Ik heb bijna twee rondjes gespind over de A28 voor mijn auto tot stilstand kwam in de middenberm. Tegen de vangrail.
De vrachtwagen die achter me reed stopte op de vluchtstrook en de chauffeur heeft me geholpen een veilig heenkomen te vinden, mijn veiligheidsjasje bij me aangedaan en vlak daarna stopte er een auto van de verkeerspolitie bij ons die toevallig langsreed.
Vanaf toen is alles eigenlijk heel snel gegaan, de borden boven de snelweg werden geactiveerd en de rijbaan afgesloten, 10 minuten later was de reguliere politie er die de auto heeft gekeerd en aan de goede kant heeft neergezet. De bergingsauto was er ook in no time en daar werd mijn 206-je op getakeld.
Zelf heb ik er gelukkig niets aan over gehouden, op wat spierpijn in rug, nek en linkerarm (?) na. Wat een geluk heb ik gehad. Dat ik in mijn zwiep niemand heb geraakt die langsreed, dat de auto met de passagierskant tegen de vangrails kwam, dat er toevallig politie langsreed en dat de spin snelheid uit de auto heeft gehaald en de schade aan de auto enorm meevalt.
Ondanks dat ik er lichamelijk niets (ernstigs) aan over heb gehouden heb ik best een klap gehad. De schrik was zo hevig dat ik ‘s avonds toen ik na het werk thuis kwam pas voelde hoe moe ik was en dat is nog niet helemaal over. De afgelopen dagen heb ik rustig aan gedaan en hopelijk kan ik er volgende week weer flink tegenaan.
Ik schrijf dit stukje omdat ik jullie graag wil waarschuwen. Jullie, die misschien net zo denken als ik deed: “het is niet meer glad, ik zie geen ijs, de zon schijnt, het vriest niet, het is al halverwege de dag” en al dat soort onzin. Het gevoel dat je hebt als je totaal geen controle meer over je auto hebt is vreselijk. Je kunt totaal niets doen behalve wachten op de klap. En misschien heb je (of ik een volgende keer…) niet net zoveel geluk als ik had.
Een dag later vertelde mijn moeder me dat er ook hier in de omgeving op ongeveer hetzelfde tijdstip een auto over de kop geslagen is door de gladheid. Just saying.
Oh, de schade aan de auto? Ik krijg van de verzekering niets vergoed omdat ik niet allrisk verzekerd ben. Misschien is dat een extra motivator 
Rij dus alsjeblieft voorzichtig in deze periode!!!
![\"counter](\"http://sstatic1.histats.com/0.gif?1244746&101\")
22 Comments
Ahwww ik was zo erg geschrokken meis, ben blij dat jij niets ernstigs eraan hebt overgehouden. Doe maar lekker rustig aan tot de klap uit je donder is. Dikke knuff!
Thanks, doe ik!
Ai toch, echt een kut moment zoiets he. Maar je hebt idd veel geluk gehad als ik het zo hoor! Ik ben ook ooit geslipt, recht tegen een verlichtingspaal aan… de auto reed daarna wel gewoon nog maar ik was enorm geschrokken.
Verder heb ik ook al een serieus ongeval gehad. Dode hoek, een motorrijder botste tegen me aan bij het oversteken… auto per total. Echt vreselijk was dat :s Toen was ik nog erg jong en was ik op weg naar een mondeling examen. Brr vergeet ik nooit meer. De man heeft het gelukkig wel overleeft.
Fijn om te horen dat iedereen dat ongeluk overleefd heeft! Je hebt ook al wat voor je kiezen gehad dan wat autorijden betreft!
Pff wat een heftig verhaal. Ik kan mij erg goed voorstellen dat je bent geschrokken, doe het rustig aan.
Ik ben net als jij dinsdag in een slip geraakt. Recht op de vangrail aan de tegenliggerskant. Mijn auto is totalloss helaas. Maar ik troost me met de gedachte dat ik geluk gehad heb dat er geen tegenligger aankwam op dat moment. Op die weg rijden veel werkverkeervrachtauto’s . Als ik daar tegenaangekomen was dan had ik misschien wel in het ziekenhuis terechtgekomen (of nog erger).
Oh echt, ook dinsdag! Hoe is het met je nu?
Oeh, eng zeg!! Gelukkig heb je geen lichameliik letsel, maar e schrik zal er toch goed in hebben gezeten. Zo zie je maar, altijd op blijven letten!
Ow dat is wel even hard schrikken zeg! Gelukkig ben je ok (en heeft je auto alleen een deuk).
Nuja mijn broertje heeft laatst een slipcursus gedaan en na wat hij vertelde verbaads het me dat niet iedereen zo’n cursus moet doen om hun rijbewijs te halen. Goed daar heb jij misschien nu niets meer aan. Maar misschien toch wel, om in de toekomst beter met de auto overweg te kunnen.
Ik had laatst nog de kans zo’n slipcursus te doen, maar durfde niet. Nu denk ik, was ik maar gegaan!
Phoe, dat is schrikken zeg! Gelukkig ben je niet gewond, inderdaad veel geluk gehad. Doe maar lekker rustig aan (:
je hebt indd mazzel gehad dat je niet op een tegenliggen bent gebotst en lichamelijk niet gewond bent geraakt. Wat zal je geschrokken zijn zeg, rustig aan dan maar en sterkte!
Pff… gelukkig is het goed afgelopen, maar wat zul je geschrokken zijn! En omdat je je op zo’n moment onbewust schrap zet, zul je ook wel even spierpijn hebben…
Een jaar of 10 geleden heb ik op weg naar Arnhem ongeveer hetzelfde gedaan. Het was toen glad door regen en ik raakte in een slip omdat een wegpiraat mij rechts inhaalde en vlak voor mij dook toen ik een vrachtwagen inhaalde. Pirouetje gemaakt, dat eindigde in de middenberm. Ongelooflijk maar waar: geen schade, niets geraakt! Wel begon meteen de zon te schijnen, vast van al die beschermengelen die overal vandaan kwamen…
Het heeft echt een paar jaar geduurd voordat ik niet meer in de stress schoot zodra ik een auto voor me zag remmen…
Sterkte!
Ja dat merk ik nu ook wel een beetje. Meer afstand houden en meteen schrikken als er geremd wordt. Dat zal wel weer slijten hopelijk!
Ja, dat slijt wel weer. Ik heb in 2003 eens een keer een noodstop moeten maken toen er voor mij een dame wilde invoegen in een militaire colonne. De militaire colonne vond van niet… Heb toen in een reflex gezien dat de auto achter mij te dicht op me reed, heb de auto links bijna tegen de vangrail gezet, zodat de auto er nog net (5c of zo) langs kon. Daarna heb ik wel een tijdje met de bibbers gereden hoor.
En 4 jaar geleden is er eentje achterop mijn cliootje gereden, die toen 5 cm korter werd… Ook daarna een tijdje de bibbers gehad, maar als je maar rustig door blijft rijden slijt het wel weer snel.
Oef! Dat is echt even schrikken zeg! Maar goed dat je verder niks mankeert op wat pijn in je spieren na. Wat een wonder dat je niemand anders hebt geraakt en dat er zo snel al mensen waren die je hielpen. Kom maar lekker bij van de schrik, als ik ooit mijn rijbewijs haal, zal ik ook zeker weten ontzettend gaan opletten als het koufront komt!
Dat is precies wat ik wilde bereiken met het plaatsen van dit artikel, hartstikke fijn om te horen!
Gelukkig ben jij oke! Dat vind ik het belangrijkste en daarnaast is het altijd goed om een waarschuwing te krijgen. Mensen gaan er toch altijd beter op letten.
Yikes, wat eng! Gelukkig ben je er goed vanaf gekomen, alleen zonde van de auto
Wat vervelend zeg, ik ben blij dat jij er in ieder geval goed van af gekomen ben!
Dat gaat je inderdaad niet in de koude kleren zitten zo’n ongeluk, wat een geluk dat het allemaal zo goed is afgelopen!
Ja ik besef nog regelmatig hoeveel geluk ik heb gehad!